Oude Wereld

De Oude Wijn Wereld heeft een lange historie. Wijnen uit Europese landen worden ‘Oude Wereld’ landen genoemd. Al sinds 8500 jaar voor het begin van onze jaartelling wordt er wijn gemaakt. De Europese wijndruif groeit in primitieve vorm in Georgie en Armenie. Vanaf 4000 jaar voor het begin van onze jaartelling ontstaat er een bloeiende wijn industrie en handel tussen Egypte en Palestina.

Vervolgens veroverden de wijnranken geleidelijk aan Griekenland. Vanaf 1000 jaar voor het begin van onze jaartelling, doet de wijnstok ook zijn intrede in Spanje, Portugal en het zuiden van Frankrijk. De Romeinen zorgden ervoor dat er wijn werd aangeplant in Bordeaux, Champagne, Rhône, Bourgogne, Loire, Rijn en Moezel. Italië zelf produceert overgens de meeste wijn van de ‘Oude Wereld’ wijnlanden.

Een groot verschil tussen Oude en Nieuwe Wereld is dat er verschil is in werkwijze. De wijnboeren in de Oude Wereld werken veel vanuit traditie en ambacht terwijl de Nieuwe Wereld commerciëler en marktgerichter te werk gaan.

Nieuwe Wereld

De Nieuwe Wijn Wereld ontstond in de 19de eeuw. Wijnlanden buiten Europa en het Middelandse Zeegebied worden als Nieuwe Wereld landen gezien. In de 16e eeuw introduceerden de Spanjaarden in Zuid- en Midden-Amerika de wijnbouw. 

De wijnen werden nog niet veel geëxporteerd met als diepte punt de Drooglegging in Amerika in de jaren 20. Chili, Australië en Californië begonnen in de jaren 70 en 80 fors aan te planten. De hoge tempraturen in sommige landen zorgden ervoor dat wijnen vaak wat alcoholisch en zoetig zijn.

Waar de wijnen uit de Oude Wereld volgens ambacht en tradities wordt gemaakt, betreed de Nieuwe Wereld de wijnmarkt commerciëler en marktgerichter. Voor wijnen uit de nieuwe wereld geen schilderachtig château of kerk op het etiket, maar een opvallend kleurrijk etiket met een duidelijke vermelding van de druif. Ze zijn niet gehinderd door regels en tradities. Ze kunnen dus vrij experimenteren.

Naar boven